a "social solidarity" story "The first days of the project's announcement and first meetings.... Shy and timid eyes. "After the first meetings, far away dreams left its place to "why not"s and "can be"s; "can be"s to believing eyes... Slowly they started to take the floor and to tell their thoughts and opinions. As days pass and first foundations are laid, the bricks of far away dreams were in their hands and the happiness of a realized dream in their eyes". "They will own their own houses that are shaped by their own ideas and their own hands." |
   |
bir "sosyal dayanışma" öyküsü...
"Projenin açıklandığı ilk günler ve ilk toplantılar... Ürkek ve çekingen gözler. Mutlu bir hayalin, uzak temennisi var belki düşlerde. Ağızlar susmuş, ilgiyle ve sadece anlatılanlar dinlenmekte..."
"O ilk toplantılardan sonra, uzak düşler yerini neden olmasınlara, neden olmasınlar, olabilirlere, olabilirler inançlı gözlere dönüştü. Söz aldılar, fikirlerini söylediler yavaş yavaş. Günler geçip ilk temeller atıldığında, uzak temenninin tuğlaları vardı ellerinde. Gerçeğe dönmüş bir umudun, mutluluğu gözlerinde."
"Onlar; yepyeni bir projede, harç karıp, beton sulayarak; kendi fikirleriyle şekillenmiş evlerin sahipleri oldular..."